وبسایت رسمی فوتبالی- وینفرد شفر این روزها وضعیت عجیب و غریبی را با استقلال تجربه می کند.

به گزارش سایت فوتبالی، این روزها درست مثل روزهای پایانی و تلخ علیرضا منصوریان در استقلال است که به هر دری می زد گره از کارش باز نمی شد و هوادارها هم از او قطع امید کرده بودند. در آن زمان شاید بیشتر از نتایج ناامید کننده و بازیهای کسالت بار پسران آبی، رفتار علی منصور در کنار زمین و صحبت هایش در کنفرانس های مطبوعاتی بازی روی اعصاب هواداران بود.
منصوریان اعتقاد داشت بازیکنانش فوتبالی مالکانه و مدرن ارائه می دهند و بازی به بازی بهتر می شوند، اگر هم کسی اعتراض می کرد پس چرا نتیجه چیز دیگری می گوید، منصوریان از دایره فنی خارج می شد و صحبت از دست های پشت پرده و غولهای خیالی در استقلال می کرد؛ اینکه در این تیم همواره اتفاقاتی در جریان است تا مربیان استقلال نتوانند با تمرکز لازم به کارشان مشغول باشند.

حالا هم دقیقا یک سال از شبی که علیرضا منصوریان با استقلال به پایان راه رسید می گذرد؛ راهی پرفراز و نشیب که زودتر از حد تصور داش علی و هواداران سرانجامی تلخ نصیبش شد. اما به تیم امروز استقلال نگاه کنیم؛ استقلالِ شفر در پایان هفته هفتم لیگ برتر با یک بازی کمتر 7 امتیازی است و در رده یازدهم جدول ایستاده است. تیم نزدیک به 400 دقیقه گلی نزده و یک برد، یک باخت و 4 تساوی حاصل کارشان بوده است. 4 روز دیگر هم میزبان شهرآورد است و تیمِ حذف شده از آسیا پذیرای سرخ پوشانِ حاضر در فینال غرب آسیاست!

وینفرد شفر دیشب پس از بازی با نساجی باز هم عنوان کرد که استقلالش بازی زیبایی ارائه داده و تیم دلخواهش شکل گرفته است. اینکه بهتر از بازی برگشت با السد بوده اند و با روحیه ای خوب به استقبال دربی می روند! آیا هوادار استقلال این موضوع را باور دارد؟ شفر پس از پایان بازی با السد هم مشابه همین حرف ها را زده بود! در آن بازی هرگاه مهاجمان السد اراده می کردند وارد محوطه جریمه استقلال می شدند. صحنه گل اول السد را بار دیگر مرور کنید؛ موقعیت دو به پنج بازیکنان حریف در نهایت تبدیل به تک به تک عفیف اکرم و شوت سرکش این بازیکن شد. در آن بازی چهره تک تک بازیکنان استقلال از آنهایی که درون زمین بودند تا نیمکت نشینان تیم همگی حاکی از یاس و ناامیدی بود، اما باز هم شفر اعتقاد داشت که بازیکنانش تشنه پیروزی هستند و نمایش آنها دربازی با السد باعث رضایت همگان شده است.

اما به روزهای ابتدایی حضور شفر در استقلال بازگردیم؛ روزهایی که تمریناتش با جریمه هایی چون آواز و رقص بازیکنان خاطی شروع می شد و پایانش هم جلسه خصوصی بازیکنان قدیمی با شیر آلمانی بود تا شفر به زوایای پنهان تیمش پی ببرد.

بازی که شروع می شد خبری از اعتراضات پیرمرد در کنار زمین نبود. شفر در طول نود دقیقه متفکرانه بازی را دنبال می کرد و بازیکنانش هم با آرامش خاطر به دنبال پیاده سازی برنامه های جدید کادر فنی تیمشان بودند. جدای از نتیجه پایانی بازی، شفر در کنفرانس های پس از بازی آرام و شمرده صحبت می کرد و بدون بهانه جویی به واقعیت های تیمش اشاره می کرد. اینکه تیمش برای بهتر شدن باز هم باید تلاش کند و او رویاهای پرشماری با استقلال دارد. تمام این مسایل از نگاه ریزبین هوادار استقلال مخفی نمی ماند و سکونشینان، سنگ صبور مربی و بازیکنانشان شدند و چه کسی است که نداند نتیجه آن روزهای خاکستری، آبی خوشرنگی با طعم برد در دربی برگشت، قهرمانی جام حذفی و رسیدن به یک چهارم پایانی لیگ قهرمانان آسیا بود.

اما آیا این روزها  شفر همان مربی سال گذشته است؟ جدای از تمام مسایل و مشکلات مدیریتی که منجر به جدایی ستاره های بی جانشینی برای آنها شد، اما آیا می توان پذیرفت که شفر همان مربی باانگیزه و متفکر سال گذشته است؟ آیا او در طول نود دقیقه فرصتی برای اندیشیدن هم دارد یا تمام جریان بازی را در کنار داور چهارم به اعتراض می گذارند؟ آیا شفر در کنفرانس های پیش و پس از بازی، همان صداقت فصل گذشته را دارد؟

با تمام این اوصاف دربی تهران نزدیک است و عدم نتیجه گیری در دربی می تواند تلخی بی پایان آبی ها در این فصل را تکمیل کند و شاید آن زمان مدیران تیم دنبال پایانی بر این تلخی باشند.

رکوبا: این امکان را داشتم که یکی از تیمهای ایرانی را در دربی هدایت کنم

خبر مرتبط

گزارش از پویان صفربیگلو