پایگاه خبری فوتبالی- یک: "بن بست" بهترین واژه ای است که می توان برای پرسپولیس در این دو هفته به کار برد. سردرگمی عجیب تاکتیکی و دستی که انگار کاملا برای رقبا رو شده حتی با داشتن بهترینهای فوتبال ایران در هر پست. با داشتن بهترین ها و لقب کهکشانی، انگار پرسپولیس هیچ سورپرایزی در زمین ندارد و حرکات و تاکتیک این تیم پیشبینی شده است.
دو: فولاد و اصولا تیمهای جواد نکونام سبک بازی دفاعی و تاخیری دارند اما اگر بتوانند بر حریف تاکتیکشان را دیکته کنند آن وقت مثل ۲۰ دقیقه از نیمه اول و تقریبا ۲۵ دقیقه از نیمه دوم، نبض بازی را هم بدست میگیرند. فوتبالی کند اما همراه با بستن منافذ و دل بستن به ضدحملات تاکتیک تیمهای نکونام است. اصلا هم مهم نیست تیم با چه نفراتی بازی میکند. نوع فوتبال همان است، کم موقعیت ایجاد میکنند و کم موقعیت میدهند. فصل گذشته با همین سبک یک سوپرجام و فصل پیش یک جام حذفی گرفتند. استقلال را در فینال جام حذفی بردند و پرسپولیس را در سوپرجام.
سه: برخی معتقدند نوع بازی فولاد مناسب تورنمنتهای کوتاه مثل جام حذفی و لیگ قهرمانان و تک بازیهاست. با این مدل فوتبال نمیتوان در لیگ قهرمان شد. لیگ پروسهای است که شما با همه مدل تیم بازی دارید و یک جاهایی باید تنوع تاکتیکی داشته باشید ، نتیجه این میشود که مثلا مقابل پرسپولیس نمیبازید ولی مقابل صنعت نفت هم در هفته اول مشکل بردن دارید.
چهار: پرسپولیس یحیی دو سال و نیم با دو مهاجم بازی می کرد و وینگرها با کارهای ترکیبی از جناحین کاتبک میکردند به بیرون. این سیستم با آمدن سروش رفیعی به پست پلیمیکر و کم شدن یکی از دو مهاجم باعث شده خط حمله پرسپولیس کمزهر باشد و در اکثر صحنهها عبدی از بازی محو شود. سروش ایستا بازی میکند و باگ اصلی پرسپولیس در حمله همان نقطه است.

پنج: بازگشت علیرضا بیرانوند به دروازه پرسپولیس یعنی بازگشت آرامش و صلابت به این نقطه، اعتماد به نفس بالای بیرانوند و همچنین آمادگیاش ، او را به مهمترین خرید پرسپولیس بدل کرده است. گل زدن به او آسان نیست.
شش: زوج کولیبالی و عارف آقاسی یکی از بهترین خطوط دفاعی لیگ است که خیال نکونام را در عقب زمین کاملا راحت کرده است. اما اشکال اصلی فولاد در نوک حمله است که معلوم نشد شیمبا را به چه علتی نخواستند تا زهر خط حمله این تیم گرفته شود، مجید علیاری هیچ وقت مهاجم نوک قابلی نبوده و فولاد در آن نقطه کاملا ضعف دارد.
هفت: از شب عید پارسال که یحیی گلمحمدی مقابل استقلال آن حرکات را انجام داد تا به امروز هنوز پرسپولیس در آن نقطه گیر کرده و تاوان آن عصبانیت بیجا همچنان ادامه دارد.
هشت: نیمکت فولاد همچنان در بازیهای لیگ آبستن حوادث است، نیمکتی که یاد گرفته شلوغ کند، داد بزند ، به داور اعتراض کند و جو بازی را به هم بزند، همه هم استادکار و کاربلد در این مدل حرکات. جوری هم برنامهریزی میکنند که هر دفعه یکی کارت بگیرد اما این بار هاشمینسب جدا از همه آن ماجراها، با بوسیدن نقطهای که به پرسپولیس گل زده بود، هواداران پرسپولیس را آتش زد و آنها هم ۹۰ دقیقه با فحاشی، هاشمینسب را آتش زدند.
نه: سعید صادقی هنوز در پرسپولیس خودش را پیدا نکرده، همچنین دانیال اسماعیلیفر و دیگر خریدهای پرسپولیس. اما جو روانی خردکننده بازی در پرسپولیس و سطح توقعات بالا در فضای مجازی و سکوها این فشار را برای آنها در صورت ادامه این وضعیت بیشتر خواهد کرد. به بازیکنی میتوان لقب بازیکن بزرگ داد که سریعا بر این جو غلبه کند و خود را تطبیق دهد نه اینکه مثل اسماعیلیفر کلا محو شود یا مثل صادقی جای استپ سینه و توپ را به جلو بردن و تک به تک شدن، دروازهبان شود و توپ را با دست جمع کند!
ده: جدا از ماجراهای حاشیهای و تقابلها و فحش ها، اتفاق خوب هفته حضور هواداران پرسپولیس در ورزشگاه بود، اما یکی در سازمان لیگ توضیح بدهد که از آن جمعه تا این جمعه چه اتفاقی افتاد که استقلالیها نتوانستند به ورزشگاه بروند و پرسپولیسیها توانستند؟
گزارش از پیمان خنافری/ پایگاه خبری فوتبالی
- منبع: فوتبالی

