پایگاه خبری فوتبالی- یک: لیگ بیست و سوم با زشت ترین حالت ممکن استارت خورد. تصاویر وحشتناکی که دوربینها ثبت کردند و سکوهای خالی و خاکی بیشتر از هر چیزی چشمها را در افتتاحیه لیگ توی ذوق می زد. آیا واقعا نمی شد این کارهای عمرانی را از فردای فینال جام حذفی استارت زد؟ 

دو: پرسپولیس با کمترین تغییر ممکن وارد فصل جدید شد. راز موفقیت آنها در این سالها همین موضوع است. ثبات شاکله تیمی ، هر بازیکنی هم می آید در این قالب قرار می گیرد. در پرسپولیس برانکو و حتی مدت زمان کوتاه کالدروم و سپس یحیی فلسفه تکرار و تکرار ملکه ذهن بازیکنان شده است. 

خبرسازی برای بالا بردن قیمت گزینه پرسپولیس

خبر مرتبط

سه: یازدهمین برد متوالی قرمزها در شرایطی رقم خورد که تیم فصل جدید هم دنباله روی تیم موفق فصل پیش است. همان افکار، همان تاکتیک و همان بازیکنان ، تکیه بر وینگرهای سرعتی که قدرت به تو زدن دارند و استفاده بهینه از دو هافبک مکمل و بازیساز . این خط هافبک چهار نفره یک رأس جلو دارد به نام وحید امیری که حلقه اتصال بین خط میانی و حمله است.

چهار: در آن سوی میدان آلومینیوم به طور کامل تغییر کرده بود. هم در کادرفنی و هم در ترکیب اصلی. تفکرات پیکان فصل قبل به شکل کاملتری به اراک منتقل شده است. مجتبی حسینی در تمام ۹۰ دقیقه سعی داشت با بستن کانالهای کناری ترابی و صادقی را از کار بیاندازد. در این راه هم به جز یک مورد موفق بود. حسینی فکر همه جا را کرده بود جز اضافه شدن علی نعمتی.

پنج: همچنان نبود وی ای آر بزرگترین معضل فوتبال ماست. ولی سؤالی که مطرح است این است که آیا حتی با وجود وی ای آر آیا نباید یک دوربین موازی آخرین دفاع آلومینیوم باشد تا آفساید را بشود راحت تشخیص داد؟ در تصاویر تلویزیونی یک جا آفساید به نظر می رسید و یک جا هم آفساید به نظر نمی رسید. کارشناسان داوری هم بسته به جهت گیری هایشان با فدراسیون و کمیته داوران و خداداد افشاریان، می گفتند آفساید بوده یا نبوده!

شش: پرسپولیس بعد از رفتن طارمی و علیپور و بعدا لوکادیا مهاجم نوکی در حد یک قهرمان ندارد، البته برای قضاوت در مورد شهاب زاهدی کمی زود است اما قطعا او به تنهایی نمی تواند بار خط حمله این تیم را به دوش بکشد. حدود ۴۰ روز دیگر لیگ قهرمانان آسیا شروع می شود و دغدغه یحیی علاوه بر ورزشگاه آزادی کماکان نبود یک مهاجم تمام عیار است. البته پرسپولیس زیرپوستی مشغول مذاکره با چند مهاجم خارجی است که بیایند و گره نوک حمله پرسپولیس را باز کنند.

هفت: آلومینیوم نمایش تحسین برانگیزی در آزادی داشت، آنها مثل همیشه مقابل پرسپولیس چغر و دونده بودند و اگر کمی دقت و خودباوری در ضربات آخر داشتند بدون امتیاز تهران را ترک نمی کردند. سیو خوب بیرانوند، قرمزها را نجات داد تا گل تساوی را دریافت نکنند و سه امتیازشان، یک امتیاز نشود.

هشت: تغییر مهم در پرسپولیس بازگشت محمدحسین کنعانی زادگان بود که باعث شد یکی از ستاره های فصل قبل پرسپولیس به نام گولسیانی نیمکت نشین شود. به نظر می رسد یکی از چالشهای یحیی در فصل جدید انتخاب یک نفر بین آنها باشد. باید دید گولسیانی که فکرش را نمی کرد، نیمکت نشین شود، چقدر روی نیمکت دوام می آورد و البته کنعانی زادگان هم چقدر می تواند فیکس بماند!

نه: کمیته انضباطی برای اعتراضات مربیان و بازیکنان روش چکشی را انتخاب کرده، حجم اعتراضات نیمکتها در فصول قبل به حدی بوده که چاره ای برای مقابله با آنها جز این روش انگار وجود ندارد. البته این روش مورد تایید نیست اما انگار برای کم کردن تنش ها، از این راه حل بهتر وجود نداشته است!

ده: پرسپولیس در روزی که بازی اش چندان چنگی به دل نزد سه امتیاز مهم را در اولین بازی به دست آورد تا چشم به روزهای آینده داشته باشد. بردن در بازیهای ابتدایی فصل شرط اول قهرمانی برای هر تیمی است. البته پرسپولیس در این راه شریک هم داشت. استقلال، گل گهر، سپاهان و ذوب آهن هم سه امتیازی هستند. 

گزارش از پیمان خنافری/ پایگاه خبری فوتبالی

1111